تروریست واقعی کیست؛ اشغالگر یا جانفدا؟/ قصه عضویت صهیب 17ساله در حماس

تروریست واقعی کیست؛ اشغالگر یا جانفدا؟/ قصه عضویت صهیب 17ساله در حماس - تسنیم

کودکان غرب‌آسیا زیر آتش جنگ‌ به دنیا می‌آیند و از کودکی مبارزه را می‌آموزند اما تروریست خوانده می‌‌شوند.

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

فرهنگی

خبرگزاری تسنیم؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده: می‌گویند «حماس» یک سازمان تروریستی است و حماسی‌ها «تروریست»!...، این را کسانی می‌گویند که می‌دانیم هر اَنگ و برچسبی به هر شخص و گروهی که بخواهند می‌زنند تا بر اساس آن برچسب، با شخص و گروهی که مطابق میل‌شان رفتار نمی‌کند، تصفیه‌حساب کنند، مثل سپاه پاسدارانِ ایران اسلامی، بچه‌های «حزب‌الله»ِ لبنان و گروه‌های مقاومت عراقی و یمنی!

بی‌شک تروریست‌خوانده‌شدن، هیچ اهمیتی برای گروه‌های مقاومتی که در حال دفاع از سرزمین‌شان هستند، ندارد، اما شاید بد نباشد در هیاهوی هوچی‌گری رسانه‌های صهیونیستیِ فارسی‌زبان و غیرفارسی‌زبان برای تروریست‌خواندن گروه حماس،‌ با یک مثال و مصداق مرور شود که حماسی‌ها از کجا آمدند و ریشه شکل‌گیری این گروه کوچک مبارز فلسطینی کجاست؛ روندی که برای سایر گروه‌های مقاومت هم صدق می‌کند.

شهید«صهیب لباد»|تولد: 4 آبان 1387 / شهادت: 16 شهریور 1404

«صهیب لُباد»؛ تروریست یا شهید غزه‌ای؟! …

صبر کنید، قضاوت نکنید؛ همه چیز سریال مدیری درست می‌شود!

احمدرضا کاظمی، یکی از نویسندگان «مرد سه‌هزارچهره» گفت: خاطره انگیز بودن یک اثر هم‌زمان یک فرصت و یک تهدید است. فرصت از این جهت که مردم با یک حس خوب و پیش‌زمینه‌ای مثبت سراغ اثر می‌آیند. تهدیدش این است که اثر جدید همیشه مقایسه می‌شود.

فیلم اول را چه کسی باید بسازد؟

هر سال با نزدیک شدن به جشنواره فیلم کوتاه تهران، دوباره درباره استعدادهای جوان، فیلمسازان تازه‌نفس و آینده سینمای ایران صحبت می‌کنیم. فیلم‌هایی دیده می‌شوند، نام‌هایی مطرح می‌شوند و گاهی از میان همین آثار، بازیگران، عوامل و فیلمسازانی برای پروژه‌های بعدی انتخاب می‌شوند.

بازتولید تعریف پدیده ی اجتماعی؛ مورد بررسی بدنام!

سریال «بدنام» را می‌توان فراتر از یک اثر سرگرم‌کننده، به‌عنوان نمونه‌ای از شکل‌گیری یک «پدیده اجتماعی» بررسی کرد؛ پدیده‌ای که با ایجاد واکنش، دوگانه‌سازی، تولید گفت‌وگو و استمرار توجه مخاطبان، از مرزهای یک سریال معمولی فراتر رفته است.

وقتی سفره آینه جامعه می‌شود؛ روایت غذا در سینمای ایران و جهان / از «مهمان مامان» و «مادر» تا «خرس» و راتاتویی

غذا در سینما فقط چیزی برای خوردن نیست؛ سفره، آشپزخانه و میز رستوران گاهی از هر دیالوگی بیشتر درباره طبقه، خانواده، قدرت، مهاجرت، هویت و تغییرات اجتماعی حرف می‌زنند.