به گزارش خبرنگار اقتصادی رکنا، بحران آب در ایران وارد مرحله ای شده که دیگر صرفا با هشدار درباره خشکسالی و کاهش بارش نمی توان با آن مواجه شد. افت ذخایر آب زیرزمینی، فشار بر آبخوان ها، برداشت های بی رویه و مصرف بالای آب در بخش کشاورزی، ضرورت تغییر در شیوه مدیریت منابع آب را بیش از گذشته مطرح کرده است. در چنین شرایطی، وزارت نیرو از ورود فناوری های جدید به مدیریت آب سخن می گوید؛ از تجهیزات هوشمند و کنترل حجمی چاه ها گرفته تا تصاویر ماهواره ای با تفکیک یک متر و در نهایت استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل داده ها و تصمیم گیری.
عیسی بزرگ زاده، سخنگوی صنعت آب، در تشریح برنامه های وزارت نیرو گفته است که این وزارتخانه به سمت استفاده گسترده تر از تجهیزات هوشمند برای پایش و کنترل چاه های آب شرب و کشاورزی حرکت کرده و در برخی حوزه ها نیز از تصاویر ماهواره ای برای بررسی کاربری اراضی استفاده می کند. او همچنین از برنامه وزارت نیرو برای ورود هوش مصنوعی به حوزه داده و تحلیل منابع آب و مذاکرات با بخش های داخلی و چین در این زمینه خبر داده است.
اصل استفاده از این فناوری ها تردیدی ندارد. کشوری با گستردگی جغرافیایی ایران و حجم عظیم داده های مربوط به بارش، منابع زیرزمینی، سدها، چاه ها، کشاورزی و مصرف، به ابزارهای دقیق و سریع برای پردازش اطلاعات نیاز دارد. اما مسئله اصلی اینجاست که در شرایط بحرانی امروز، افکار عمومی بیش از آنکه به شنیدن عنوان فناوری های جدید نیاز داشته باشد، به دانستن نتیجه آنها نیاز دارد.
بزرگ زاده در بخشی از اظهارات خود تاکید کرده است که تجهیزات هوشمند صرفا نباید امکان مشاهده وضعیت چاه را فراهم کنند، بلکه قابلیت کنترل از راه دور نیز اهمیت دارد. این تفکیک از نظر مدیریتی مهم است؛ اما دقیقا همین جا یک پرسش اساسی شکل می گیرد: اگر یک سامانه هوشمند برداشت بیش از حد مجاز را شناسایی کند، چه اقدام عملی در پی آن انجام می شود؟
آیا امکان کاهش یا توقف برداشت از راه دور وجود دارد؟ چه تعداد از چاه های کشور اکنون چنین قابلیتی دارند؟ چند درصد برداشت آب زیرزمینی به صورت برخط و حجمی ثبت می شود؟ اگر تخلفی شناسایی شود، آیا سامانه صرفا هشدار می دهد یا امکان اعمال محدودیت نیز وجود دارد؟ …
