به گزارش همشهری آنلاین، در بیش از دو دهه پژوهش و تحلیل تاریخ تشیع و سبک زندگی دینی، کمتر شخصیتی را میتوان یافت که در کوتاهترین بازه زمانی، عمیقترین و سرنوشتسازترین تحولات را در تاریخ یک مکتب رقم زده باشد. امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین اختر تابناک آسمان امامت، اگرچه دوران امامتشان تنها شش سال (از ۲۵۴ تا ۲۶۰ هجری قمری) بود، اما این دوره کوتاه، حساسترین مقطع تاریخ شیعه یعنی «بسترسازی برای غیبت کبری» بود.
بر اساس مطالعه دقیق منابع معتبر تاریخی و روایی، زندگی پرفراز و نشیب آن حضرت در سامرا، درس های مهم مدیریتی و تربیتی برای مسلمانان در دورانهای پرفشار و خفقانآور دارد.
امام حسن عسکری (ع) با نام کامل «حسن بن علی بن محمد» متولد شد. کنیه مبارکشان «ابومحمد» بود که نشاندهنده پیوند عمیق ایشان با محمد بن علی (امام هادی علیهالسلام) است. نسب شریف امام هم با هشت واسطه به امیرالمؤمنین امام علی بن ابیطالب (ع) میرسد. این شجره نورانی از تبار بنیهاشم و قریش است که افتخار هر دو جهان را در خود دارد. …
