همشهری آنلاین: اولین نکته درباره «در انتظار گودو» به کارگردانی امیرحسین جوانی و با بازی حمید رحیمی، امیرمحمد رفیعخواه، علی محمودی و احمدرضا خاکساری که از ۱۰ تیر در تئاتر لبخند روی صحنه است، همین مدتزمانی است که در این دور از اجرا روی صحنه مانده. در حالی که در بسیاری از تماشاخانهها و تئاترهای دولتی و خصوصی ریزودرشت تهران آتراکسیونهایی به اسم تئاتر به «مشتریهای تشنه سرگرمی» عرضه میشود، روی صحنه بردن «گودو» و اجرای آن برای این مدت جای خوشحالی دارد. اما ارزش این «گودو» فقط به حال زار و نزار تئاتر، و بازار تنگ سرگرمی برنمیگردد. خودِ کار واجد ویژگیهایی است که، مستقل از کوتاهی قد سایر رقبا، به ارزش و کیفیت آن گواهی میدهد. البته که بینقص نیست و اجرا در جاهایی نتوانسته همپای متن پیش برود و تماشاگرش را در واحه اندیشه چنان به «چه کنم؟ چه کنم؟» وادارد که بعد از دیدن نمایش از فکر اینکه نمیشود مطلقا کاری کرد، حداقل مدتی مثل شخصیتهای نمایش، منگ و گیج بماند و از دیدگاه نظری به ارزیابی دوباره وضع زندگی خود دست بزند. …
خبرگزاری همشهریآنلاین / ۲ ساعت قبل
چرا اجرای «در انتظار گودو» هنوز مهم است؟ | نام این بازیگر را به خاطر خواهید سپرد
تماشاگری که به خستهکنندگی «گودو» معترض است و دلیل کلافه شدنش در طول اجرا را نمیفهمد، سیگنالی میفرستد به متولیان امر و البته تولیدکنندگان و هنرمندان تئاتر که هنوز نیاز به تربیت و راهنمایی دارد و نباید ذوق عامه را به امان آتراکسیون یا فضای مجازی رها کرد.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.










