همشهری آنلاین - مریم شیرافکن: شاید برای شما هم پیش آمده باشد؛ مدتی تصمیم گرفتهاید دیگر پیام ندهید، تماس نگیرید، در شبکههای اجتماعی کمتر دیده شوید و حتی اگر کسی سراغتان را گرفت، پاسخ ندهید. در ذهنتان یک سؤال شکل میگیرد: «اگر واقعاً برایش مهم باشم، بالاخره نبودنم را متوجه میشود؟»
اما همیشه این اتفاق نمیافتد. گاهی شما ناپدید میشوید و دنیا تقریباً همانطور که بوده ادامه پیدا میکند. نه پیامی میآید، نه تماسی، نه کسی که بگوید «کجایی؟»
این تجربه میتواند دردناک باشد؛ چون آدم را مجبور میکند با یک احتمال ناخوشایند روبهرو شود: شاید رابطهای که برای شما بسیار مهم بوده، برای طرف مقابل همان اندازه اهمیت نداشته است.
با این حال، روانشناسی میگوید ماجرا کمی پیچیدهتر از این است که بگوییم «اگر کسی دلتنگت نشد، پس دوستت نداشته است.»
غیبت شما همیشه آزمون عشق نیست
یکی از اشتباههای رایج این است که «ناپدید شدن» را به یک آزمایش برای سنجیدن علاقه دیگران تبدیل کنیم. یعنی عمداً سکوت کنیم تا ببینیم چه کسی سراغمان را میگیرد. …
