به گزارش خبرنگار علم و فناوری ایسکانیوز؛ دانشگاه در آستانه تحولی قرار گرفته است که سرعت آن با بسیاری از تغییرات پیشین در آموزش عالی قابل مقایسه نیست. گسترش هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و ابزارهای دیجیتال، نهتنها شیوه آموزش و پژوهش، بلکه تعریف مهارتهای موردنیاز دانشجویان و حتی ضرورت حضور در دانشگاه را تحت تأثیر قرار داده است. در چنین شرایطی، برنامهریزی برای دانشگاههای آینده نمیتواند بر یک الگوی ثابت و بلندمدت استوار باشد و به بازنگری مستمر متناسب با تحولات فناوری نیاز دارد.
ایمان دهزنگی، استادیار علوم کامپیوتر دانشگاه راتگرز، با سابقه پژوهشی در حوزههای هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، بیوانفورماتیک و زیستشناسی محاسباتی، معتقد است دانشگاهها در افق ۲۰۵۰ باید میان آموزش کاربردی و تقویت تواناییهای تحلیلی دانشجویان تعادل برقرار کنند. از نگاه او، در شرایطی که ابزارهای فناورانه بهطور گسترده در دسترس قرار گرفتهاند، آنچه میتواند برای دانشجویان مزیت ایجاد کند، توانایی تحلیل، حل مسئله، تفکر الگوریتمی، خلاقیت و استفاده صحیح از فناوری است. …
