به گزارش سرویس جهان مشرق ، پس از شکست راهبرد نظامی آمریکا در دستیابی به اهداف خود در قبال جمهوری اسلامی ایران و با توجه به محدودیتهای جدی پیشروی کاخ سفید بهویژه در آستانه انتخابات میاندورهای کنگره، واشنگتن بار دیگر بهطور آشکار به سمت «محاصره اقتصادی» و انسداد مسیرهای تنفسی اقتصادی ایران بازگشته است.
اعلام اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، مبنی بر آغاز «بیشترین عملیات اقتصادی تاریخ علیه یک کشور» و تعبیر وزیر خزانهداری این کشور از آن به عنوان «انزوای اقتصادی هماهنگشده در تاریخ جهان»، گویای این واقعیت است که ایالات متحده پس از ناامیدی از راهبرد نظامی، الگوی «کمپین فشار حداکثری» سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ را با شدتی بیش از پیش و در بستری متفاوت بازتولید کرده است .
آنچه این دوره را از تجربیات گذشته متمایز میسازد، قرارگرفتن واشنگتن در موضع ضعف و انفعال و تلاش برای پوششدهی شکستهای میدانی خود از طریق ابزارهای اقتصادی است.
بخش اول: ابعاد و اجزای بسته فشار اقتصادی جدید آمریکا
طراحی «عملیات خشم اقتصادی» با محوریت انسداد کامل درآمدهای نفتی
دولت ترامپ با هدفگیری زیرساختهای درآمدی ایران، طرحی را اجرا کرده که بر مبنای اطلاعات منتشرشده، علاوه بر تحریمهای مرسوم، بر «تولید، جابهجایی و بازگرداندن وجوه» ایران در عرصههای بانکی، ارز دیجیتال و شبکههای تجاری پنهان متمرکز است. در این میان، بسته شدن عملی مسیرهای فروش نفت، که بهعنوان ستون فقرات اقتصاد ایران شناخته میشود، از اولویت اصلی وزارت خزانهداری آمریکاست.
گزارشها حاکی است که صادرات نفت ایران در نتیجه این سیاستها و نیز محاصره دریایی، از حدود ۲ میلیون بشکه در روز پیش از جنگ، به حدود ۱ میلیون بشکه کاهش یافته و پایانه صادراتی خارک نیز با خطر اشباع ظرفیت ذخیرهسازی مواجه است . این وضعیت، نشاندهنده تلاش آمریکا برای تکرار تجربه سال ۱۳۹۸ است که صادرات نفت ایران را به کمتر از ۳۰۰ هزار بشکه در روز رساند.
تهدید به اعمال تعرفه بر کشورهای ثالث و ایجاد منطقه ممنوعه تجاری …
