به گزارش تجارت نیوز، تحول مدیریت شهری دیگر تنها با افزایش بودجه، توسعه نیروی انسانی یا احداث زیرساختهای جدید امکانپذیر نیست. شهرهای جهان با سرعت زیادی در حال تغییر هستند و گسترش شهرنشینی، تحول دیجیتال، تغییرات اقلیمی، محدودیت منابع و افزایش انتظارات شهروندان، شهرداریها را به سمت استفاده از فناوری و مدلهای جدید مدیریتی سوق داده است.
بانک جهانی برآورد میکند که بیش از چهار میلیارد نفر در شهرها زندگی میکنند و شهرها حدود ۸۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را ایجاد میکنند. بنابراین کیفیت مدیریت شهری مستقیماً با بهرهوری اقتصادی، اشتغال و رفاه اجتماعی ارتباط پیدا کرده است.
در چنین شرایطی، صندوقهای پژوهش و فناوری میتوانند از یک نهاد صرفاً مالی به یک «موتور تحول در مدیریت شهری» تبدیل شوند. اما برای تحقق این نقش، باید سازوکار عملکرد صندوقها تغییر کند. صندوق نباید صرفاً منتظر بماند تا یک شرکت برای دریافت تسهیلات مراجعه کند؛ بلکه باید به صورت فعال، مسائل اولویتدار شهر را شناسایی کرده و برای حل آنها به دنبال فناوری، شرکت دانشبنیان، سرمایهگذار و مدل مالی مناسب باشد. این رویکرد کاملاً با تفکر ناب همخوان است. در تفکر ناب، ابتدا «ارزش» تعریف میشود و سپس تمام فعالیتهایی که برای ایجاد آن ارزش ضروری نیستند، حذف یا کاهش مییابند. ارزش از دید شهروند چیست؟
ارزش از دید یک شهروند میتواند کاهش زمان انتظار، کاهش هزینه خدمات، افزایش ایمنی، کاهش آلودگی، دسترسی آسانتر به خدمات، کاهش ترافیک و افزایش کیفیت زندگی باشد. پس صندوق پژوهش و فناوری باید منابع خود را به پروژههایی اختصاص دهد که مستقیماً یکی از این ارزشها را افزایش میدهند.
مطالعه OECD روی ۱۴۷ شهر نشان داده است که نوآوری و استفاده مؤثر از داده با رضایت بیشتر شهروندان از شهر و زندگی ارتباط دارد. همچنین در میان حوزههایی که نوآوری در آنها بیشتر به کار گرفته شده، حملونقل و جابهجایی، حکمرانی دیجیتال و توسعه اقتصادی برجسته بودهاند.
از این منظر، میتوان برای صندوقهای پژوهش و فناوری یک «زنجیره تحول ناب شهری» تعریف کرد:
مسئله شهری → اولویتبندی → فراخوان نوآوری → انتخاب فناوری → نمونهسازی → اجرای پایلوت → سنجش نتیجه → توسعه → تجاریسازی …
