به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از عرب نیوز، چین تنها عامل مشترک بین عربستان سعودی و ایران است؛ کشوری است که بیشترین سرمایهگذاری را در امنیت انرژی و دریایی خاورمیانه انجام داده و اصلیترنی واردکننده نفت منطقه شناخته میشود. این امر به شدت با ایالات متحده در تضاد است که دیگر نفت خلیج فارس را خریداری نمیکند و در عوض به عنوان بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده جهان ظهور کرده است. پکن با وجود مقیاس وسیع منافع خود در منطقه، سیاستی بسیار متفاوت از ایالات متحده را دنبال میکند، تا حدی که گاهی درک آن برای ما دشوار است.
ایالات متحده مدتهاست سیاست مشخصی را دنبال میکند که به ویژه از زمان خروج بریتانیا از شرق سوئز، با منافع خود حفاظت از جریانهای انرژی و مقابله با گسترش کمونیسم همسو بوده است. رئیس جمهوری ریچارد نیکسون راهبرد حمایت منطقهای از ایران و عربستان سعودی را اتخاذ کرد. متعاقباً این دکترین کارتر معروف دنبال شد که تعهد به استفاده از نیروی نظامی برای محافظت از خلیج فارس را ایجاد کرد.
خاورمیانه برای چین بسیار مهم است. با این حال، پکن هنوز به عنوان محافظ منافع خود در آنجا عمل نمیکند. با وجود داشتن بزرگترین ناوگان نفتکش جهان، کشتیهای آن در خارج از تنگه هرمز منتظر ماندهاند. به همین ترتیب، در حالی که چین حضور دریایی خود را در خلیج عدن در نزدیکی مناطق تحت کنترل حوثیهای یمن حفظ میکند، نیروهای چینی با وجود حملات مداوم از درگیری با آنها خودداری کرده و نفتکشهای خود را در اقیانوس منتظر گذاشتهاند.
سیاستمداران چینی احتمالاً ترجیح میدهند از دخالت در درگیری ایالات متحده و ایران خودداری کنند و ممکن است منافع آنها در تضعیف دولت ترامپ با خودداری از مداخله علیه ایران باشد. تهران تصمیم گرفته است به برخی از کشتیهای چینی اجازه عبور از تنگه هرمز را بدهد، اما این امتیاز دیرهنگام و پس از آن حاصل شد که آمریکاییها یک کریدور دریایی در آبهای عمان ایجاد کردند که در برابر حملات ایران کمتر آسیبپذیر است. …
