به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، پدافند هوایی یکی از بخشهای مهم دفاعی کشور است که مأموریت آن مقابله با تهدیدات هوایی و حفاظت از آسمان و مراکز حساس کشور است. تجربه جنگ تحمیلی نشان داد که دفاع از آسمان تنها به تجهیزات وابسته نیست و مجموعهای از فرایندهای کشف، شناسایی، رهگیری، مقابله و فرماندهی و کنترل باید در قالب یک شبکه هماهنگ عمل کنند.
ریشههای شکلگیری پدافند هوایی در ایران به سالها پیش از انقلاب بازمیگردد و این بخش در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و سپس دوران دفاع مقدس نیز در کنار سایر یگانهای نیروهای مسلح به مأموریت خود ادامه داد.
با پایان جنگ تحمیلی و تغییر ماهیت تهدیدات، ضرورت هماهنگی بیشتر میان ظرفیتهای پدافند هوایی نیروهای مسلح بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت؛ موضوعی که به شکلگیری ساختارهای جدید در حوزه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی انجامید.
سال ۱۳۷۱؛ تشکیل قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص)
یکی از مهمترین نقاط عطف در این روند به سال ۱۳۷۱ بازمیگردد؛ زمانی که با دستور فرمانده کل قوا، قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص) تشکیل شد و مسئولیت هماهنگی فعالیتهای پدافند هوایی ارتش و سپاه را بر عهده گرفت.
تشکیل این قرارگاه را میتوان گامی مهم در جهت ایجاد هماهنگی میان ظرفیتهای مختلف پدافند هوایی نیروهای مسلح دانست؛ ساختاری که هدف آن استفاده منسجمتر از امکانات و توانمندیهای موجود برای مقابله با تهدیدات هوایی بود.
با این حال، یک نکته در روایت تاریخی روز پدافند هوایی اهمیت دارد؛ ۱۰ شهریور، تاریخ آغاز پدافند هوایی در ایران نیست، بلکه به یک تحول اساسی در ساختار و سازماندهی آن مربوط میشود.
چرا ۱۰ شهریور به نام روز پدافند هوایی ثبت شد؟
پاسخ این پرسش به ۱۰ شهریور ۱۳۸۷ بازمیگردد. در این تاریخ، قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص) با ساختاری جدید سازماندهی و تقویت شد و مأموریت دفاع از هوا و فضای کشور در برابر تهدیدات هوایی را با بهرهگیری از ظرفیتهای پدافند هوایی نیروهای مسلح دنبال کرد.
این تغییر ساختار، نقطه عطفی در مسیر سازماندهی پدافند هوایی کشور به شمار میرود و در ادامه، زمینه شکلگیری ساختاری تخصصیتر برای پدافند هوایی ارتش را فراهم کرد. از همین رو، ۱۰ شهریور به عنوان روز پدافند هوایی نامگذاری شد. …
