یک جفت کفش سوخته تنها نشان شهیدمان بود

جوان آنلاین: برخی انسان‌ها از همان سال‌های نخست زندگی، نشانه‌های بزرگی را با خود به همراه دارند؛ محمدرضا نیز یکی از همان‌ها بود. او از دوران کودکی و نوجوانی، استعداد خود را در عرصه‌های مختلف بروز داد و هر جا قدم گذاشت، ردپایی از توانایی و خلاقیت بر جای گذاشت. محمدرضا فتحی متولد ۲۶ مهر ۱۳۷۸، همراه چند نفر از همکاران خود در روز ۱۱ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۲۰ دقیقه بر اثر حمله موشکی محور امریکایی - صهیونیستی در استان همدان به شهادت رسید، اما، چون اثری از او پیدا نشد، چند روز بعد تابوتی که حامل تکه‌ای از پیکر شهید بود تشییع شد. سپس ۶۷ روز بعد از شهادت کفش‌های شهید پیدا شد و این کفش‌ها تنها نشانی از محمدرضا بود که برای خانواده‌اش بردند. پای صحبت‌های سعیده زعیمی، همسر شهید محمدرضا فتحی نشستیم. او گفت: «خانه‌ای که من و محمدرضا با ذوق جهازش را چیدیم تا در کنار یکدیگر به آرامش برسیم، سرنوشت چیز دیگری را برایش رقم زد و محمدرضا دو هفته بعد از آغاز زندگی مشترک‌مان شهید شد. فکر نمی‌کردم محمدرضا به این زودی به خانه ابدی برود. اصلاً احساس نمی‌کردم که خانه جدیدش در آن دنیا باشد....»  …