در حالی که دولت ایالات متحده با کمبودهایی در تولید تسلیحات کشور مواجه بود، پنتاگون دفتر جدیدی را ایجاد کرد که با سرمایهگذاری، به تقویت تولید صنایع دفاعی کمک کند.
این تلاش که در سال ۲۰۲۲ در دوران دولت بایدن آغاز شد، اکنون با ورود پنتاگون به یک قرارداد تولید نفت بین ایالات متحده و ونزوئلا که پرزیدنت ترامپ روز جمعه اعلام کرد، تغییر مسیر شدیدی یافته است.
«دفتر سرمایهگذاری استراتژیک» (Office of Strategic Capital) متعلق به پنتاگون که کمتر شناخته شده است و به معاون وزیر دفاع گزارش میدهد، نهاد اصلی دولت ایالات متحده در شکلدهی به یک مشارکت با یک تولیدکننده خصوصی نفت است؛ شرکتی که مؤسس آن، آلخاندرو بتانکورت لوپز، شخصیتی قدرتمند و بحثبرانگیز در تجارت بینالملل است.
آقای ترامپ گفت که پیت هگست، وزیر دفاع، و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی کاخ سفید، به توافق با دولت ونزوئلا برای تأ
تأمین میلیاردها بشکه ذخایر نفت «از طریق مشارکت با یک کسبوکار خصوصی» دست یافتند. این توافق به پنتاگون این اختیار را میدهد که تا ۳۵ درصد از سهام شرکت مادرِ مؤسسه آقای بتانکورت، یعنی «نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز» (North American Blue Energy Partners) را در اختیار بگیرد. این کار در قالب یک ابزار مالی موسوم به «ورانت» و همچنین دسترسی ترجیحی به بخش عمدهای از نفت تولیدی این شرکت انجام خواهد شد.
ورانتها به دولت حق خرید سهام شرکت نفتی را با قیمتی از پیش تعیینشده میدهند. ارزش ورانتها که قابل خرید و فروش هستند، بر اساس ارزش شرکتی که آنها را صادر کرده، نوسان میکند. به گفته دو فرد آگاه به این توافق، در این مورد، ورانتها از نوع «پنی ورانت» هستند، به این معنی که میتوان آنها را با مبلغ بسیار کمی، اغلب تنها ۱ سنت، به سهام تبدیل کرد.
به طور معمول، شرکتها در ازای دریافت چیزی ارزشمند، ورانت صادر میکنند. برای مثال، در طول همهگیری ویروس کرونا، دولت فدرال با بیش از ۵۰ میلیارد دلار کمک بلاعوض و وام به شرکتهای هواپیمایی آمریکایی کمک کرد تا هزینههای کارکنان و سایر مخارج خود را بپردازند. در مقابل، وزارت خزانهداری از حدود دهها شرکت هواپیمایی ورانت دریافت کرد که اکثر آنها را بعداً به سرمایهگذاران خصوصی فروخت. …
