نادر صدیقی
آرمان امروز : وقتی وزیر خزانهداری امریکا برای توصیف مرحله تازه فشار اقتصادی بر ایران از تعبیر «economic asphyxiation» استفاده میکند، انتخاب واژه را نمیتوان امری حاشیهای دانست. Asphyxiation یعنی خفگی؛ محدودشدن یا قطع امکان تنفس. این زبان بیش از آنکه صرفاً شدت تحریمها را توصیف کند، منطق سیاستی را آشکار میکند که میخواهد مجاری ارتباط اقتصادی ایران با جهان را تنگتر کند و راههای تنفس آن را ببندد.
البته هدف اعلامشده این سیاست، ساختار سیاسی ایران است، اما اقتصاد چیزی جدا از زندگی مردم نیست. فشار بر تجارت، نظام بانکی، انرژی، حملونقل و ارتباطات خارجی از مسیرهای مختلف به اشتغال، درآمد، دارو، آموزش، تولید، امکان سفر و زندگی روزمره میرسد. نمیتوان گلوی اقتصاد کشوری را فشرد و انتظار داشت بدن اجتماعی آن بیدغدغه نفس بکشد.
از همین رو تعبیر «خفگی» ناخواسته معنایی فراتر از زبان فنی تحریم پیدا میکند. مسئله دیگر صرفاً کاهش درآمد یا دشوارکردن مبادلات نیست؛ سخن از محدودکردن روزنههایی است که زندگی از خلال آنها جریان پیدا میکند. …
