به گزارش گروه رسانهای شرق،
پس از حدود یک ربع قرن فعالیت حرفهای و مدیریتی، تصمیم گرفتم دوباره به دانشگاه برگردم و در مقطع دکترا ادامه تحصیل دهم. انگیزهام نه صرفاً گرفتن مدرک بود و نه ورود به مسیر عضویت در هیأت علمی. میخواستم تجربه سالهای کار حرفهای را با دانش دانشگاهی پیوند دهم؛ تجربههایی را که در محیط کار شکل گرفتهاند، در قالب مسئله علمی صورتبندی کنم و از این مسیر توان تحلیلی و حرفهای خود را توسعه دهم.
طبیعی بود انتظار داشته باشم در مصاحبه دکترا درباره همین موضوعات صحبت شود: چه میخواهم پژوهش کنم؟ سابقه حرفهای من چه نسبتی با رشته انتخابی دارد؟ پس از سالها فاصله از دانشگاه تا چه اندازه با دانش روز رشته آشنا هستم و برای جبران این فاصله چه کردهام؟ اما تجربه حضور در چند مصاحبه، پرسش دیگری برایم ایجاد کرد: مرز میان ارزیابی این عوامل و پیشداوری بر اساس آنها کجاست؟ …
