به گزارش گروه رسانهای شرق،
محمد هادیفر
تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران در نهم اسفند ۱۴۰۴، پس از دو ماه از بحران دیماه، صفبندیهای جدیدی را در داخل و خارج از کشور به وجود آورد. اما این تجاوز خارجی موجب تقویت ایراناندیشی و همگرایی ایرانی شد. مقاومت ایران و جسارت در پاسخگویی به این تجاوز، توجه ملل و دولتهای کشورهای جهان و منطقه را به خود جلب کرد. مردم ایران با فشارهای روانی و اقتصادی متجاوزان تابآوری خوبی از خود نشان دادند.
صفبندیهای سیاسی ناشی از این تجاوز نهتنها در داخل، بلکه مخالفان و منتقدان خارجنشین را نیز تحت تأثیر قرار داد. در حوزه کُردی، با وجود اینکه رژیم اسرائیل و آمریکا با تقویت اپوزیسیون فشارهای زیادی را بر احزاب کردی وارد کردند، اما این خون ایرانی در رگهای برخی خارجنشینان بود که در نهایت به خیانت تن ندادند و به گفته برخی از آنان ریسک ورود به درگیری نامعلوم را نپذیرفتند. بنا بر گزارشهایی که در بحبوحه جنگ از درون برخی جریانهای خارجنشین منتشر شد، با توجه به فضای همدلی مردم کردستان، اراده برای همراهی این جریانات با دولتهای متخاصم علیه ایران دچار ضعف و تردید شد؛ این رویکرد موجب شد مردمان مناطق کردنشین از یک آزمون جدی، با سربلندی خارج شوند. در حالی که زمینههای یک بازی سیاسی پیچیده در این مناطق آماده شده بود، این کردها بودند که نجیبانه پای وطن ایستادند و میهندوستی را به رخ همگان کشیدند. …
