این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
ایلیا محمدینیا: نمایشنامهخوانی اگرچه سابقهای بلند در تاریخ تئاتر دارد، اما هنوز نتوانسته است جایگاه شایسته و بایسته خود را در میان مردم و حتی بخشی از جامعه هنری پیدا کند. بخش عمدهای از این مسئله را شاید بتوان در نگرش نادرستی جستوجو کرد که نسبت به این گونه هنری وجود دارد؛ اینکه نمایشنامهخوانی صرفا خواندن متن نمایش توسط یک یا چند نفر است، بیآنکه تماشاگر انتظار کنش، واکنش و آفرینش شخصیت از سوی «برخوان» داشته باشد. …
