بی‌تفاوتی؛ واکنشی بَرنده یا بُرَنده - مردم سالاری آنلاین

اگر انسجام اجتماعی یک ضرورت ملی و یک دستور صریح است، چرا با رفتارهایی که آشکارا در جهت عکس آن حرکت می‌کنند، برخورد مؤثر و بازدارنده‌ای صورت نمی‌گیرد؟

روزنامه خراسان با اشاره به دیدار با خانواده شهید لاریجانی نوشت: محمدرضا لاریجانی تعریف می‌کرد که جمعی از طلبه‌های قم، با اعتراض‌های تند، به دیدار پدرش آمده بودند. لاریجانی تندی سخنانشان را شنید، اما آرام ماند و با حوصله و استدلال به تک‌تک پرسش‌ها و شبهاتشان پاسخ داد.

اقتصادنیوز: نیویورک‌تایمز در تحلیلی به بررسی پیامدهای ناخواسته سیاست آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر پرداخته و نوشته است که سرنگونی صدام حسین در سال ۲۰۰۳، مهم‌ترین رقیب منطقه‌ای ایران را از میان برداشت و زمینه گسترش نفوذ تهران در عراق و سپس شکل‌گیری شبکه‌ای از متحدان در سوریه، لبنان، غزه و یمن را فراهم کرد؛ مسیری که با وجود تضعیف بخش‌هایی از این شبکه، اکنون در تنگه هرمز و تحولات یمن وارد مرحله تازه‌ای شده است.

پرسش مهمی در بین نخبگان، سیاست مداران و توده های مردم مطرح است که چرا ایران در مقایسه با کشورهایی مثل ترکیه، پاکستان، ترکمنستان، آذربایجان، بحرین، قطر، عمان، عربستان، مالزی و ... نه تنها توسعه و پیشرفت نکرده است، بلکه از این کشورها عقب  هم مانده است.

در هندسه‌ سیاست و رسانه‌ امروز، بسیاری از مدیران و تصمیم‌سازان سیاسی در برزخ میان «آنچه در میدان عمل رخ می‌دهد» (واقعیت عینی) و «آنچه در ذهن جامعه نقش می‌بندد» (روایت ادراکی) گرفتار شده‌اند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد پنجشنبه‌شب به وقت نیویورک صحنه یکی از مهم‌ترین رویارویی‌های دیپلماتیک سال‌های اخیر بود. پیش‌نویس قطع‌نامه‌ای که ایالات متحده برای تمدید مأموریت «کمیته تحریم‌های ایران» و «هیئت کارشناسان» آن ارائه داده بود، با وتوی روسیه و چین از دستور کار خارج شد.