بازیگرانی بدون میمیک چهره؛ از سینمای ایران تا جهان

هفت صبح|  شاید شما یادتان نیاید؛ منظورم جوان‌ترهاست، اما زمانی بود که می‌توانستیم به معنای واقعی کلمه «بازی کردن» را در چهره هنرپیشه‌ها ببینیم. وقتی می‌خندیدند، خنده‌شان از ته دل بود و وقتی اخم می‌کردند، چشمانشان به طبیعی‌ترین و واقعی‌ترین شکل ممکن ریز می‌شد. چهره‌هایشان بوم نقاشی احساسات بود؛ حتما یادتان هست دختری که با تمام وجود در فیلم دلشکسته و با بغض به امیرعلی می‌گفت «دوستت دارم برادر»، یا آن صحنه ماندگار در فیلم «دلداده» که جواد رضویان می‌خواند و الهام حمیدی از پشت پنجره با نگاهی سرشار از حس تماشایش می‌کرد. آنها چقدر راحت احساسات را به مخاطب منتقل می‌کردند. اما امروز چه؟ امروز بازیگران ما گاهی آن‌قدر خود را غرق در عمل‌های جراحی رنگارنگ می‌کنند که حالت طبیعی چهره‌شان را هم از دست داده‌اند، چه رسد به اینکه بتوانند در نقش مادری که پسرش قاتل شده، یک اخم واقعی روی صورتشان بنشانند!

  …