رضا قیدر / ابعاد این پدیده زمانی روشنتر میشود که بدانیم سوخت در ایران با حمایت گسترده یارانهای عرضه میشود و فاصله میان قیمت داخلی و قیمت کشورهای همسایه میتواند انگیزه اقتصادی قابل توجهی برای قاچاق ایجاد کند. در چنین شرایطی، هر لیتر سوختی که از مسیر رسمی خارج و به شکل غیرقانونی به بازارهای دیگر منتقل میشود، علاوه بر زیان مستقیم ناشی از یارانه، میتواند بخشی از ظرفیت مصرف داخلی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین مدیریت مصرف سوخت بدون مدیریت قاچاق، عملاً ناقص خواهد بود.مسئله اصلی اما فقط میزان قاچاق نیست؛ پرسش مهمتر این است که چگونه در عصر فناوری اطلاعات و حکمرانی دادهمحور، هنوز امکان دارد میلیونها لیتر فرآورده نفتی در زنجیرهای به این گستردگی جابهجا شود، بدون آنکه مسیر دقیق آن از تولید تا مصرف نهایی بهطور کامل قابل ردیابی باشد.
از پالایشگاه تا جایگاه؛ حلقههای گمشده یک زنجیره بزرگ …
