گاهی برای فهم یک مسئله بزرگ، لازم نیست به سراغ آمارهای کلان و گزارشهای پیچیده رفت. گاهی توجه به نقطهای کوچک از سرزمین میتواند تصویری روشن از نحوه مواجهه ما با مسائل توسعه ارائه دهد.
ماجرای آببندان ازباران در شهرستان فریدونکنار یکی از همین نمونههاست. براساس گزارشی که چندی پیش در روزنامه «پیام ما» منتشر شد، این محدوده بیش از دو دهه محل دپوی پسماند سه روستای اطراف بوده است. به گفته رئیس اداره محیطزیست فریدونکنار، سابقه این دپو به حدود ۲۵ سال میرسد. روزانه حدود یک تن پسماند نیز وارد این محدوده میشود؛ محدودهای که بخشی از مجموعه تالابی فریدونکنار، ازباران و سرخرود است و برای کشاورزی و زیست پرندگان مهاجر اهمیت دارد.
در طول این سالها، اخطارهای محیطزیستی صادر شده، شکایت قضایی مطرح شده و راهکارهایی مانند تفکیک پسماند از مبدأ و استفاده از زبالهسوزهای کوچکمقیاس نیز پیشنهاد شده است. با این حال، مسئله همچنان پابرجاست. حتی برای معرفی محل جدید دپوی پسماند نیز موضوع رعایت حریمهای قانونی و بررسی آن از سوی آب منطقهای مطرح شده است. …
