رد یوز گم می‌شود

از آذر ۱۴۰۳ که یوزها بار دیگر در پناهگاه حیات‌وحش «میاندشت» مشاهده شدند، تلاش مدیران محیط‌زیست، محیط‌بانان و جامعه محلی این بوده است که با امن‌کردن زیستگاه، یوزها را در این پناهگاه حیات‌وحش نگه دارند. در این محدوده ۲۰ آبشخور و منبع آبی وجود دارد که یوزها برای تأمین آب به آنجا سر می‌زنند، اما دوربینی نیست که این رفت‌وآمدها را ثبت کند. در نتیجه، در میاندشت، مشابه پارک ملی «توران»، حفاظتگاه مردمی «یوزکنام» و پناهگاه حیات‌وحش «خوش‌ییلاق»، همه‌چیز وابسته به مشاهدات محیط‌بانان، قرق‌بانان و مردم یا دوربین‌های تله‌ای محدودی است که در برخی از این مناطق قرار داده شده‌اند. به گفته رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست شهرستان جاجرم، اگر دوربین‌ها در نقاط مختلف وجود داشته باشند، حداقل می‌توانیم بخشی از الگوی حرکت یوز را به دست بیاوریم و وضعیت حیات‌وحش منطقه را هم بهتر بشناسیم. «ما مجموعه‌ای از داده‌های جدا از هم داریم. این داده‌ها می‌توانند کمک‌هایی به ما بکنند، اما برای یک شناخت علمی کامل کافی نیستند و اطلاعات همچنان ناقص می‌مانند.» …