به گزارش خبرفوری، اما واکنش این سالمند مبتلا به یک بیماری پیشرونده عضلانی، نهتنها سپاسگزاری نبود، بلکه با خشم به خانواده گفت: «دیگر هرگز این کار را با من نکنید.» او از مدتها پیش تصمیم خود را برای پایان دادن به رنجهایش گرفته بود.
تابستان ۲۰۲۳، خانواده برای عملی کردن خواسته او راهی ایالت ورمونت شدند؛ منطقهای که قانون «اتانازی خودخواسته» را برای متقاضیان خارج از ایالت مجاز دانسته بود. در خانهای اجارهای، با نوای ترانه خاطرهانگیز «راه من» اثر فرانک سیناترا و پس از وداع با نزدیکان، داروی تجویزی را نوشید و ظرف کمتر از ۲۰ دقیقه در آرامش از دنیا رفت. این رویداد، نقطه عطفی برای شاپیرو بود؛ پزشکی با سه دهه سابقه در بخش مراقبتهای تسکینی که صدها بار شاهد جان دادن بیمارانش بود، اما اینبار با چالشی بنیادین مواجه شد: آیا تسریع مرگ برای کاهش رنج، نقض سوگند بقراط است یا اوج شفقت پزشکی؟
نخستین مرکز مرگ خودخواسته در نیویورک …
