به گزارش ایران اکونومیست؛ موسیقی سنتی ایرانی، که در معنای تخصصیتر بیشتر با عنوان «موسیقی دستگاهی» شناخته میشود، یکی از مهمترین بخشهای میراث فرهنگی ایران است؛ هنری که بر پایه ردیف، دستگاهها، گوشهها، بداههنوازی و پیوند عمیق با شعر فارسی شکل گرفته است. شناخت موسیقی سنتی ایرانی فقط با شنیدن صدای تار، سهتار، سنتور یا کمانچه و نام بردن از هفت دستگاه اصلی کامل نمیشود. پشت این موسیقی مجموعهای از مفاهیم نظری، شیوههای اجرایی، سازها، گوشهها و سنتهای شفاهی قرار دارد که در طول تاریخ شکل گرفته و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است.
البته موسیقی ایرانی تنها به موسیقی دستگاهی محدود نیست. موسیقی نواحی، موسیقی مذهبی، موسیقی آیینی و گونههای مختلف موسیقی مردمی نیز بخشهای مهمی از فرهنگ موسیقایی ایران هستند. با این حال، آنچه امروز بیشتر با عنوان موسیقی سنتی ایرانی شناخته میشود، عمدتاً به موسیقی دستگاهی و نظام آموزشی آن، یعنی ردیف، اشاره دارد. موسیقی دستگاهی چیست؟ …
