بر این اساس پس از ماهها تنش میان ایران و ایالاتمتحده طی یادداشت تفاهمی که در ۱۷ ژوئن میان دونالد ترامپ و مسعود پزشکیان امضا شد و به یک آتشبس شکننده انجامید، ایران اجازه عبور کشتیها از هرمز را صادر کرد. این تحول هرچند با تردید همراه بود، امید تازهای برای از سرگیری جریان نفت خام و روغنپایه از خاورمیانه ایجاد کرد؛ منطقهای که ستون اصلی عرضه جهانی بهویژه در بخش گروه «III» محسوب میشود.
در روزهای نخست پس از توافق، فعالان بازار با احتیاط به تحولات نگاه میکردند؛ زیرا تجربه توافقهای پیشین نشان داده بود که هر لحظه امکان بازگشت تنش وجود دارد. با این حال، گزارشها در هفته اول ژوئیه نشان داد که عبور کشتیها از هرمز رو بهافزایش است و برخی تولیدکنندگان خاورمیانه تولید خود را از سر گرفتهاند. در این میان، نگاهها بیش از همه به تولیدکنندگان گروه «III» دوخته شده بود؛ بخشی که بیشترین آسیب را از جنگ دیده و با کمبود شدید مواجه شده بود.
منابع تایید کردند که ADNOC ابوظبی بلافاصله پس از اعلام آتشبس، تولید روغنپایه را افزایش داده است؛ اقدامی که برای آرام کردن بازار جهانی ضروری بود. در بخشهای گروه «I» و «II» نیز نسبت عرضه و تقاضا بسیار فشرده بود و همین وضعیت، همراه با جهش قیمت نفت خام، باعث شد تولیدکنندگان آمریکایی از اوایل مارس تقریبا هر هفته قیمتهای اعلامی خود را افزایش دهند. با این حال، چشمانداز بازگشایی مسیر هرمز و احتمال ازسرگیری صادرات نفت خام از اواخر ژوئن، باعث شد قیمت نفت خام سقوط کند و روند افزایش قیمت روغنپایه متوقف شود.
این توقف برای بسیاری از تولیدکنندگان روانکار حیاتی بود؛ زیرا رشد چشمگیر قیمت روغنپایه در ماههای گذشته فشار سنگینی بر آنها وارد کرده و حتی موجب کاهش تقاضا در برخی بخشها شده بود. از مارس تاکنون، قیمتهای اعلامی روغنپایه در آمریکا بین ۳۳ تا ۷۳ درصد افزایش یافته است؛ اما مشکل اصلی برای بسیاری از خریداران نه قیمت، بلکه دسترسی به محصول بود.
این نگرانی زمانی تشدید شد که بازار وارد فصل توفان شد و تولیدکنندگان بدون ذخایر اضافی، در برابر هر اختلال احتمالی آسیبپذیر بودند. پس از توافق ایران و آمریکا، قیمت نفت خام روند نزولی گرفت و با اعلام برنامه هفت عضو اوپکپلاس برای افزایش تولید از ماه اوت، فشار بیشتری بر بازار وارد شد. …
