سردبیر روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
رئیسجمهور با تاکید بر ضرورت کاهش مصرف سوخت در کشور، هدفگذاری مصرف ۵ لیتر بنزین در هر ۱۰۰ کیلومتر را مطرح کرده و وزیر صنعت، معدن و تجارت نیز این هدف را بهعنوان یکی از جهتگیریهای صنعتخودرو دنبال میکند؛ هدفی که اگرچه از منظر سیاستگزاری انرژی و صنعتخودرو قابل دفاع است، اما فاصله میان «هدفگذاری» و «امکان تحقق» آن باید بهدرستی دیده شود.
کاهش مصرف سوخت، حاصل یک تصمیم اداری یا تغییر یک قطعه در خودرو نیست؛ نتیجه مستقیم مجموعهای از فناوری، طراحی قوای محرکه، وزن خودرو، کیفیت سوخت، استانداردهای آلایندگی، الگوی رانندگی و مهمتر از همه، سیاست صنعتی منسجم است.
امروز در شرایطی از هدف مصرف ۵ لیتر سخن گفته میشود که بخش عمده خودروهای تولید داخل همچنان به موتورهای احتراقی متکی و میانگین مصرف اعلامی بسیاری از محصولات داخلی ۷.۴ تا ۷.۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر قرار دارد.
مساله مهمتر آن است که صنعتخودرو کشور برای رسیدن به این نقطه باید سالها پیش سرمایهگذاری در فناوری قوای محرکه، هیبریدیسازی، کاهش وزن، بهبود بازده موتور و توسعه سامانههای مدیریت انرژی را آغاز میکرد. بخشی از این فرصتها در سالهای گذشته از دست رفته و اکنون تحریمها، محدودیت دسترسی به فناوری و دشواری تامین قطعات و تجهیزات پیشرفته، مسیر حرکت را دشوارتر کرده است. از این رو، انتظار کاهش چشمگیر مصرف بنزین در کوتاهمدت، بدون تغییر در ساختار تولید، بیشتر به یک آرزو شبیه خواهد بود تا برنامه صنعتی، وزارت صمت در این شرایط باید از سطح اعلام هدف عبور کند و برای رسیدن به آن، نقشه راه فناوری و مصرف سوخت ارائه دهد.
این نقشه راه باید مشخص کند در چه بازهای چه سهمی از تولید کشور به خودروهای کممصرف، هیبریدی، برقی و سایر فناوریهای نوین اختصاص خواهد یافت و خودروسازان در برابر دریافت حمایتهای دولتی چه تعهد مشخصی برای کاهش مصرف خواهند داشت.
البته برقیسازی بهتنهایی پاسخ مساله بنزین نیست؛ کشور به یک سبد متنوع انرژی در حملونقل نیاز دارد. خودروهای هیبریدی میتوانند در شرایط فعلی و بدون وابستگی کامل به زیرساخت شارژ، بخش مهمی از مصرف سوخت را کاهش دهند. …
