مهراوه خوارزمی، گروه سیاسی: این مفهوم اکنون به یکی از محورهای اصلی گفتمان سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده و نشانههایی از قرار گرفتن آن در جایگاه یک راهبرد کلان را میتوان مشاهده کرد.
این رویکرد، از یک سو با گفتمان «وفاق ملی» دولت چهاردهم ارتباط داشته و از سوی دیگر، پس از جنگ تحمیلی ۱۲روزه و سپس جنگ رمضان، جلوههای تازهای از کارکرد خود را در تقویت مقاومت و دفاع ملی نشان داده است. در این میان، پیامها و مواضع رهبر انقلاب در مناسبتهای مختلف نیز بر ضرورت حفظ وحدت و پرهیز از تفرقه تأکید داشته است؛ مجموعهای از مواضع که نشان میدهد وحدت و انسجام در حال عبور از سطح یک توصیه عمومی برای کاهش اختلافات سیاسی و اجتماعی و تبدیل شدن به بخشی از نگاه کلان به قدرت ملی است.
تعبیر «کلانراهبرد» درباره وحدت و انسجام از این جهت اهمیت دارد که این مفهوم دیگر صرفاً ناظر بر تنظیم روابط میان قوای سهگانه یا نزدیک کردن جریانهای سیاسی به یکدیگر نیست. در برداشت جدید، وحدت میتواند همزمان در سه سطح دنبال شود: اول، درون حاکمیت و میان نهادهای مختلف تصمیمگیر؛ دوم، در رابطه میان حاکمیت و اقشار و گروههای مختلف مردم و سوم، در سطح منطقهای و میان ایران و دیگر کشورهای مسلمان و همسایه. اگرچه درباره هر سه سطح، ارجاعات و استنادات متعددی در پیامهای رهبر انقلاب و سخنان رؤسای قوای سهگانه، بویژه رئیسجمهوری، وجود دارد اما به نظر میرسد در این میان، حفظ و تقویت پیوند میان حاکمیت و جامعه از اهمیت ویژهای برخوردار شده است. دلیل این اهمیت را نیز باید در نسبت مستقیم انسجام اجتماعی با قدرت و امنیت ملی جستوجو کرد. …
