مسعود یوسفی، گروه اقتصادی: دولتهای آمریکا طی سالهای گذشته بارها از این ذخیره برای آرامکردن بازار، پایینآوردن قیمت بنزین یا پاسخ به بحرانهای ژئوپلتیک استفاده کردهاند. اما اکنون، در شرایطی که تنگه هرمز و زیرساختهای انرژی منطقه به یکی از کانونهای اصلی تنش تبدیل شدهاند، حجم نفت باقیمانده در انبارهای اضطراری آمریکا به پایینترین سطح خود از اوایل دهه ۱۹۸۰ رسیده است.
این یعنی اگر بحران تازهای در عرضه جهانی نفت رخ دهد، واشنگتن برای فرستادن یک پیام فوری به بازار- اینکه نفت کافی برای جبران کمبود وجود دارد- ابزار محدودتری در اختیار دارد. ذخیره راهبردی نفت آمریکا هنوز خالی نشده، اما به نقطهای نزدیک شده که دیگر هر برداشت از آن، فقط یک تصمیم اقتصادی نیست؛ تصمیمی است با هزینههای فنی، سیاسی و امنیتی.
میراث بحران نفتی دهه ۷۰
ذخیره راهبردی نفت آمریکا یا SPR (Strategic Petroleum Reserve) محصول تجربه تلخ شوکهای نفتی دهه ۱۹۷۰ است؛ زمانی که تحریم نفتی کشورهای عربی نشان داد بزرگترین اقتصاد جهان تا چه اندازه در برابر اختلال عرضه انرژی آسیبپذیر است.
واشنگتن پس از آن تصمیم گرفت برای روز مبادا، نفت خام را در مخازن عظیمی در زیر زمین ذخیره کند. این ذخایر در ۶۰ غار نمکی زیرزمینی در امتداد سواحل تگزاس و لوئیزیانا قرار گرفتهاند. داخل حفرههایی که معمولاً طبیعی به وجود نیامدهاند. ابتدا یک چاه عمیق داخل توده نمک حفر و سپس مقدار زیادی آب شیرین به داخل آن تزریق می شود. آب، نمک را حل کرده و آبنمک حاصل خارج می شود؛ روشی که Solution Mining نام دارد و در نتیجه آن یک فضای عظیم استوانهایشکل در دل نمک ایجاد میشود و بعد نفت خام را داخل آن تزریق میکنند. …
