طیبه محمدیکیا، استادیار روابط بینالملل پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، در گفتوگویی تفصیلی با اسپوتنیک، به بررسی جایگاه سازمان همکاری شانگهای در نظم جدید بینالمللی، نقش این سازمان در کاهش فشارهای ژئوپلیتیک و اهمیت دیدار روسای جمهور ایران و روسیه پرداخت.
وی در تحلیل جایگاه سازمان همکاری شانگهای اظهار داشت: در بررسی نشست شانگهای باید توجه داشت که این سازمان در شرایط کنونی نه یک ائتلاف نظامی یکپارچه علیه غرب و نه صرفاً یک مجمع تشریفاتی برای گفتوگوهای دیپلماتیک است. سازمان همکاری شانگهای را باید محصول تحولات ساختاری نظام بینالملل و واکنش دولتها به تغییر توزیع قدرت پس از دوران تکقطبی آمریکا دانست.
به گفته این استاد دانشگاه، این سازمان ابزاری برای کاهش عدم قطعیتهای راهبردی، مدیریت وابستگیهای متقابل نامتقارن و افزایش ظرفیت مانور و استقلال عمل کشورها در محیط بینالمللی است که همچنان بر منطق خودیاری استوار است.
محمدیکیا با اشاره به تحولات امنیتی اخیر افزود: تحولات امنیتی اخیر، از جمله جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در سال ۲۰۲۶، این روند را تشدید کرده است. استفاده واشنگتن از تحریمهای ثانویه و فشارهای مالی، نمونهای از اعمال قدرت از طریق ساختارهای مالی تحت سلطه هژمون جهانی است. در مقابل، واکنش کشورهای اوراسیایی را میتوان در قالب موازنهسازی نرم، تنوعبخشی به مسیرهای همکاری و تلاش برای حفظ ظرفیتهای بقا و استقلال راهبردی تحلیل کرد. …
