به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ بررسی نسبت ارزشگذاری سهام به بازدهی اوراق دولتی نشان میدهد بازار سهام پس از انتشار گزارشهای بهار ۱۴۰۵، بخشی از فاصله خود با بازار بدونریسک را جبران کرده است. این تغییر در شرایطی رخ داده که رشد سود خالص شرکتها، نسبت P/E سهام به P/R اوراق دولتی را کاهش داده و این شاخص اکنون به محدوده میانگین سالهای اخیر نزدیک شده است.
نسبت P/E سهام به P/R اوراق دولتی یکی از معیارهایی است که میتوان از آن برای مقایسه جذابیت نسبی بازار سهام با داراییهای بدونریسک استفاده کرد. هرچه این نسبت بالاتر برود، در شرایط ثابت، سهام در مقایسه با اوراق دولتی گرانتر ارزیابی میشود و برعکس، کاهش این نسبت میتواند به معنای بهبود جذابیت نسبی سهام باشد. P/E سهام از محدوده قرمز فاصله گرفت
پیش از انتشار گزارشهای عملکرد بهار ۱۴۰۵، این نسبت به محدوده قرمز رسیده بود؛ وضعیتی که نشان میداد ارزشگذاری بازار سهام در مقایسه با بازدهی داراییهای بدونریسک، چندان جذاب نیست.
با انتشار گزارشهای بهار اما تصویر تغییر کرد. افزایش سود خالص شرکتها موجب شد P/E سهام کاهش پیدا کند. از آنجا که نرخ بازده بدونریسک نیز در این مدت ثبات نسبی داشته، نسبت P/E سهام به P/R اوراق دولتی نیز افت کرد و به محدوده میانگین این نسبت از سال ۱۴۰۱ رسید.
اهمیت این اتفاق در آن است که بهبود نسبت مذکور الزاما ناشی از کاهش قیمت سهام نبوده، بلکه بخشی از آن از مسیر افزایش سود شرکتها اتفاق افتاده است. در چنین شرایطی، اگر رشد سودآوری شرکتها ادامهدار باشد، بازار میتواند بدون نیاز به کاهش شدید قیمتها، به تدریج به محدودههای منطقیتر ارزشگذاری برسد.
بورس در نقطه انتخاب قرار دارد
در شرایط فعلی، میتوان دو سناریوی متفاوت برای بازار سهام ترسیم کرد. در سناریوی نخست، اگر وضعیت ماههای گذشته ادامه پیدا کند و تولید و فروش شرکتها در سطوح متعادل باقی بماند، سودآوری بنگاهها همچنان رشد کند و نرخ بازده اوراق نیز ثبات خود را حفظ کند، نسبت ارزشگذاری سهام به داراییهای بدونریسک میتواند در محدوده قابل قبول باقی بماند. …












