واکنشها به اظهارات محمدجعفر قائمپناه درباره امکان دست کشیدن از غنیسازی
یک جمله از معاون اجرایی رئیسجمهور کافی بود تا دوباره پروندهای که قرار بود پشت درهای سیاست خارجی و اتاقهای مذاکره بماند به وسط میدان سیاست داخلی کشیده شود. محمدجعفر قائمپناه گفت اگر میدانست آمریکا قصد دارد، رهبر جمهوری اسلامی را به شهادت برساند، حاضر بود از غنیسازی دست بکشد. استدلالش هم روشن بود: وقتی میتوان با واگذاری یک مؤلفه از هزینههای بزرگتری مانند حمله به پالایشگاهها، صنایع و زیرساختها جلوگیری کرد، «خردمندی» حکم میکند، کمهزینهترین راه انتخاب شود. اما همین گزاره خیلی زود از یک اظهارنظر درباره هزینه جنگ به مناقشهای بر سر معنای «مصلحت»، «بازدارندگی» و حتی تعریف منافع ملی تبدیل شد.
اما ماجرا وقتی وارد مرحله تازهای شد که یوسف پزشکیان، فرزند و مشاور رئیسجمهور، به دفاع از قائمپناه پرداخت. او نوشت: «غنیسازی نه اصول دینِ و نه ناموس ما» و تأکید کرد که نباید مسائل را «ناموسی» کرد تا کسی نتواند درباره آنها بحث کند. از نگاه او، معیار باید منافع کشور باشد: اگر غنیسازی یا موشک برای ایران منفعت دارد، حفظ شود و اگر ندارد باید درباره کنار گذاشتن آن تصمیم گرفت.
همین دفاع، آتش اختلاف را بیشتر کرد. کیهان که پیش از آن بهشدت قائمپناه را هدف گرفته بود، این بار به سراغ پسر رئیسجمهور رفت و نوشت، دفاع یوسف پزشکیان از معاون اجرایی «غیرمنطقی و شبههساز» است. این روزنامه در ادامه با کنایه به سخنان اخیر پزشکیان درباره زمین کشاورزیاش نوشت: «آقای دکتر! پسرتان را هم به همان زمین کشاورزی بفرستید».
عقلانیت یا عقبنشینی؟ …
