تحریم هوایی نباید شهروندان عادی را به قربانیان منازعات دولتها تبدیل کند به قلم؛ صالح نقرهکار؛ حقوقدان
تحریمهای ایالات متحده علیه صنعت هوانوردی ایران را نمیتوان صرفاً بخشی از منازعه سیاسی میان تهران و واشنگتن دانست. هنگامی که تحریم، شرکت هواپیمایی، تأمین قطعات، خدمات فنی، بیمه و امکان دسترسی به شبکه حملونقل هوایی را هدف قرار میدهد، آثار آن از سطح دولتها عبور کرده و به زندگی انسانها میرسد. در چنین شرایطی پرسش اصلی یک حقوقدان حقوق بشر این است. مرز فشار سیاسی بر دولتها کجاست و از چه نقطهای حقوق مردم عادی قربانی این فشار میشود؟
حقوق بینالملل، تحریمهای یکجانبه را موضوعی ساده و بدون اختلاف نمیداند. درباره مشروعیت برخی اقدامات یکجانبه، بهویژه تحریمهایی که آثار فراسرزمینی پیدا میکنند، اختلافات جدی حقوقی وجود دارد. اما حتی در جایی که دولت تحریمکننده برای اقدام خود مبنای امنیتی یا سیاسی اعلام میکند این پرسش همچنان پابرجاست که آثار آن بر حقوق بشر و بر جمعیت غیرنظامی تا چه اندازه ضروری، متناسب و قابل توجیه است. …
