به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، در شرایطی که بحران انرژی، سایه جنگ و ضرورت مدیریت منابع، بحث درباره گسترش آموزش آنلاین، دورکاری و انتقال برخی فعالیتهای حضوری به فضای مجازی را دوباره مطرح کرده است، این پرسش مطرح میشود که آیا کاهش حضور فیزیکی در مدرسه، دانشگاه و محیطهای کاری تنها یک تغییر در ابزار و شیوه ارائه خدمات است یا میتواند پیامدهای عمیقتری بر روابط انسانی، سلامت روان و ساختار اجتماعی جامعه داشته باشد؟
امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن روانپزشکی ایران، با تأکید بر اینکه جامعه در شرایط بحرانی نیازمند سازگاری و مدیریت واقعبینانه است، معتقد است تصمیمگیری برای تعطیلی یا کاهش فعالیتهای حضوری نباید تنها بر اساس ملاحظات کوتاهمدت انجام شود؛ چرا که انسان به عنوان موجودی اجتماعی، برای رشد، یادگیری و شکلگیری هویت فردی و جمعی به تعامل مستقیم، تجربههای مشترک و حضور در کنار دیگران نیاز دارد.
گفتگوی ما با امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن روانپزشکی ایران را بخوانید.
**** …
