به گزارش سرمایه و بورس، شهرداری تهران با اجرای طرح «خانهریز» تلاش کرده است مسیر تازهای برای جذب سرمایههای خرد مردم در بازار مسکن ایجاد کند؛ طرحی که در آن هر واحد سرمایهگذاری معادل یکصدم مترمربع از یک پروژه ساختمانی تعریف شده و قیمت هر «خانهریز» ۲ میلیون و ۱۹۰ هزار تومان اعلام شده است. با این حال، نبود مجوز از سازمان بورس، نظارت مستقیم شهرداری بر طرح و ابهام درباره نحوه قیمتگذاری، نقدشوندگی و تحویل واحدها، پرسشهای جدی درباره این مدل سرمایهگذاری ایجاد کرده است.
نخستین پروژه طرح خانهریز در منطقه ۵ تهران و در بلوار آیتالله کاشانی تعریف شده است. این پروژه ۹ طبقه، ۵۴ واحد مسکونی و بیش از ۱۰ هزار مترمربع زیربنا دارد. بر اساس اعلام مدیرعامل سازمان سرمایهگذاری و مشارکتهای مردمی شهرداری تهران، هر کد ملی امکان خرید حداکثر ۱۰۰ واحد خانهریز، معادل یک مترمربع، را دارد و قیمت این واحدها نیز به صورت ماهانه توسط کارشناسان رسمی تعیین میشود. خانهریز چیست و چگونه کار میکند؟
طرح خانهریز با هدف فراهم کردن امکان سرمایهگذاری خرد در پروژههای ساختمانی طراحی شده است؛ به این معنا که افراد میتوانند به جای خرید یک واحد کامل مسکونی، بخش بسیار کوچکی از یک پروژه ساختمانی را خریداری کنند.
در ظاهر، این مدل میتواند امکان ورود سرمایههای کوچک به بازار مسکن را فراهم کند، اما پرسش اصلی اینجاست که مالکیت این واحدهای خرد چه حقوقی برای سرمایهگذار ایجاد میکند و در نهایت سرمایهگذار چگونه میتواند از دارایی خود خارج شود.
موضوع مهم دیگر، سقف خرید تعیینشده برای هر کد ملی است. با توجه به اینکه هر فرد حداکثر امکان خرید ۱۰۰ خانهریز، معادل یک مترمربع، را دارد، مشخص نیست این میزان سرمایهگذاری چگونه میتواند در نهایت به خانهدار شدن فرد منجر شود. ناظر طرح خانهریز چه نهادی است؟
یکی از مهمترین ابهامات درباره طرح خانهریز، موضوع نظارت بر فعالیت آن است. برخلاف ابزارهای سرمایهگذاری موجود در بازار سرمایه و نظام بانکی که تحت نظارت نهادهای مشخص فعالیت میکنند، این طرح تحت نظارت سازمان بورس یا بانک مرکزی تعریف نشده است. …
