اف-۲۲ رپتور و اف-۳۵ لایتنینگ ۲ هر دو از جنگندههای نسل پنجم و رادارگریز آمریکا هستند، اما فلسفه طراحی و مأموریت آنها تفاوت زیادی دارد.
اف-۲۲ عمدتاً برای کسب برتری هوایی و شکار جنگندههای دشمن ساخته شده، در حالی که اف-۳۵ یک جنگنده چندمنظوره است که علاوه بر نبرد هوایی، برای حمله به اهداف زمینی، جنگ الکترونیک و ایفای نقش بهعنوان یک گره اطلاعاتی در میدان نبرد طراحی شده است. همین تفاوت مأموریت، پنج تفاوت مهم در طراحی این دو هواپیما ایجاد کرده است.
بدنه اف-۲۲ تقریباً از ابتدا با هدف کاهش بازتاب راداری طراحی شد. شکل بالها و دم، ورودی موتور، درز پنلها و دریچههای بدنه همگی با هدف محدود کردن امواج بازتابی رادار شکل گرفتهاند.
سطح مقطع راداری اف-۲۲ از روبهرو حدود ۰.۰۰۱ تا ۰.۰۰۵ فوت مربع برآورد میشود؛ رقمی که معمولاً با اندازه یک تیله یا زنبور بزرگ مقایسه میشود.
اف-۳۵ نیز رادارگریز است، اما طراحی آن با محدودیتها و مأموریتهای بیشتری همراه بود؛ از جمله حمل بمبهای سنگینتر، تولید سه نسخه مختلف و قابلیت برخاست و فرود عمودی در مدل F-35B. سطح مقطع راداری روبهروی آن حدود ۰.۰۱۵ فوت مربع اعلام شده است.
بنابراین رپتور در زمینه رادارگریزی همهجانبه و تمرکز بر نبرد هوا به هوا دست بالاتری دارد، در حالی که لایتنینگ ۲ برای ایجاد تعادل میان چندین مأموریت طراحی شده است.
اف-۳۵؛ چشمهایی که تمام اطراف هواپیما را میبینند
یکی از مهمترین برتریهای اف-۳۵ در حوزه حسگرهاست. سامانه AN/AAQ-37 DAS از شش حسگر مادون قرمز در اطراف هواپیما استفاده میکند و تصویری تقریباً ۳۶۰ درجه از محیط اطراف در اختیار خلبان قرار میدهد.
این سامانه میتواند هواپیماها و موشکهای نزدیک را شناسایی و ردیابی کند و اطلاعات را مستقیماً روی کلاه ایمنی خلبان نمایش دهد.
اف-۳۵ همچنین به سامانه EOTS مجهز است که تصویربرداری مادون قرمز و جستوجو و رهگیری اهداف را در یک مجموعه ترکیب میکند. رایانه مأموریت، اطلاعات این حسگرها را با دادههای رادار ادغام کرده و یک تصویر واحد از میدان نبرد ایجاد میکند. …
