ضرورت راهبردی ترمیم همبستگی اجتماعی در مناطق قومی پس از حوادث امنیتی

صفحه سیاست- اگر قرار باشد تحولات امنیتی روزهای اخیر در غرب و جنوب‌شرق ایران را فقط مجموعه‌ای از عملیات‌های پراکنده، ترورهای موردی و درگیری‌های مرزی ببینیم، احتمالاً مهم‌ترین بخش ماجرا را ندیده‌ایم. مسئله فقط این نیست که در پیرانشهر یک روحانی اهل سنت هدف حمله مسلحانه قرار گرفته، در راسک فرمانده یک حوزه بسیج ترور شده و چند روز پیش نیز دو نیروی نظامی در منطقه کورین زاهدان جان خود را از دست داده‌اند. مسئله مهم‌تر، بستری است که این حوادث در آن رخ می‌دهد و ظرفیتی است که می‌تواند این اقدامات را از سطح عملیات امنیتی به سطح یک پروژه اجتماعی ارتقا دهد.    ترورهای اخیر از این منظر حادثه‌ای قابل تأمل هستند. هدف چنین حملاتی را نمی‌توان صرفاً در حذف یک فرد خلاصه کرد. وقتی خشونت مسلحانه در یک منطقه قومی و مذهبی، فردی از همان جامعه را هدف قرار می‌دهد، هر روایت‌سازی پیرامون حادثه می‌تواند آثار اجتماعی آن را بسیار فراتر از خود عملیات ببرد. زیرا تروریسم زمانی خطرناک‌تر می‌شود که بتواند برای عملیات خود «زمینه اجتماعی» تولید کند. این همان نقطه‌ای است که باید درباره آن هوشیار بود. …