به گزارش ایسنا به نقل از سایت منتال فلاس، ادگار آلن پو در سال ۱۸۴۱ داستان «قتل‌های خیابان مورگ» (The Murders in the Rue Morgue) را منتشر کرد و گونه داستان کارآگاهی را از هیچ بنا نهاد: کارآگاهی آماتور و نابغه به نام «سی. اوگوست دوپن»، دوستی معمولی که راوی ماجراست و نیروی پلیسی که در حل معما درمانده شده و قتل در اتاقی که هیچ‌کس امکان ورود یا خروج از آن را نداشته است.
آرتور کانن دویل که ۱۸ سال پس از پو متولد شد، هرگز منکر الهام گرفتن از آثار او نشد. او در زندگی‌نامه خود (منتشرشده در سال ۱۹۲۴) و در همان بخشی که به انتخاب نام «شرلوک هولمز» می‌پردازد، نوشت: «کارآگاه استاد و چیره‌دست پو، یعنی آقای دوپن، از دوران کودکی یکی از قهرمانان من بود.» اما آنچه در آن جمله ناگفته مانده، فهرست دقیق و جزئیات این تاثیرپذیری است. در اینجا به چگونگی تاثیرپذیری این نویسنده بریتانیایی از آن شاعر آمریکایی می‌پردازیم.
الهامی که کانن دویل از داستان‌های «دوپن» گرفت …
