دکتر طاهره رستمی در گفت‌وگو با ایسنا، ضمن تشریح ساخت اجتماعی سالمندی، نابرابری‌های انباشته، بازنشستگی، عاملیت سالمندان، سن‌گرایی، روابط بین‌نسلی و تجربه سالمندی در جامعه امروز، تاکید کرد: در نگاه جامعه‌شناختی، سالمندی را نمی‌توان صرفاً با افزایش سن یا تغییرات زیستی بدن توضیح داد. سن واقعیت تقویمی است، اما معنایی که به سن می‌دهیم و جایگاهی که برای افراد در سنین مختلف تعیین می‌کنیم، اجتماعی است.
وی ادامه داد: به بیان دیگر، انسان فقط «پیر نمی‌شود»، بلکه در یک زمینه اجتماعی پیر می‌شود. اینکه فرد در سال‌های سالمندی چه نقشی دارد، چه میزان استقلال دارد، چقدر مورد احترام است، تا چه اندازه می‌تواند در تصمیم‌های مربوط به زندگی‌اش مشارکت کند و چه فرصت‌هایی در اختیارش قرار می‌گیرد، تنها به وضعیت جسمانی او مربوط نیست. از این منظر، سالمندی موقعیت اجتماعی است که در تعامل میان فرد و ساختارهای اجتماعی شکل می‌گیرد. …
