نگاهی بر فقر ساختاری و فرمول‌زدگی «خانوم والده»؛ خنداندن به چه قیمت؟

یادداشت مهمان- ندا الماسیان طهرانی، عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران؛ سینمای کمدی در تعریف اصیل و معتبر خود، فراتر از یک تفنن گذرا، آیینه‌ای انتقادی از تناقضات بنیادین زیست انسانی و جامعه‌شناختی است؛ ژانری غنی که در آن خندیدن، محصول انحطاط منطق نمایشی نیست، بلکه برآمده از تصادم دقیق شخصیت، موقعیت و بحران دراماتیک است. مواجهه با پدیده‌ای چون «خانوم والده» به کارگردانی سهیل موفق، گویای استقرار نگاهی کاملاً واژگون به این مدیوم است. فیلم از همان دقایق آغازین، پرده از هویتی واقعی برمی‌دارد که بیش از تعلق به هنر سینما، وابسته به منطق خط تولید کارگاهی و انباشت سرمایه در گیشه است. …