فرهنگی
به گزارش خبرگزاری تسنیم، گاهی جنگ تمام می‌شود، اما نزاع بر سر حقیقت تازه آغاز می‌شود. شمشیرها از کار افتاده‌اند، میدان خالی شده و فاتح، خود را صاحب نتیجه می‌داند؛ اما هنوز یک پرسش باقی است: چه کسی حق دارد معنای آنچه رخ داده است تعیین کند؟ پس از عاشورا، حکومت اموی بر بازماندگان امام حسین(ع) تسلط داشت. آنان اسیر بودند؛ نه سپاهی داشتند، نه اختیار حرکت و نه امکان انتخاب آزادانه جایگاه خود. بااین‌حال، حضرت زینب(س) در موقعیتی قرار نگرفت که صرفاً رنج واقعه را تحمل کند. او در برابر قدرتی ایستاد که می‌توانست انسان‌ها را به اسارت ببرد، اما برای تثبیت معنای پیروزی خود، به سکوت و پذیرش آنان نیز نیاز داشت.
در سیره زینب(س)، دو وجه به‌هم‌پیوسته دیده می‌شود: ایستادگی در برابر اراده بی‌مهار قدرت و جلوگیری از انحصار روایت حقیقت. اولی را می‌توان با مفهوم امروزی بازدارندگی تحلیل کرد و دومی را روایت‌گری آگاهانه در برابر تحریف نامید؛ البته این اصطلاحات، چارچوب تحلیلی امروز ما هستند، نه عنوان‌هایی که باید بی‌واسطه به منابع تاریخی نسبت داد. …
