به گزارش گروه روانشناسی رکنا، فیلم سینمایی شب بیست و نهم به کارگردانی حمید رخشانی، محصول سال ۱۳۶۸، از آثار شناخته شده سینمای وحشت ایران است که با خبر پخش آن از شبکه نمایش دوباره مورد توجه قرار گرفته است. داستان فیلم از فضای باورهای عامیانه، ترس های خانوادگی و رخدادهای رازآلود برای ایجاد تعلیق استفاده می کند.
اهمیت این اثر تنها در صحنه های ترسناک آن نیست. فیلم از نشانه هایی بهره می گیرد که برای مخاطب ایرانی آشنا هستند؛ خانه، خانواده، مناسک و روایت های مربوط به نیروهای ناشناخته. همین آشنایی فرهنگی ممکن است تجربه تماشای آن را از وحشت صرفا تخیلی به ترسی نزدیک تر به زندگی روزمره تبدیل کند. چرا صحنه های ترسناک ماندگار می شوند؟
جوزف لدو، عصب شناس و پژوهشگر سازوکارهای مغزی تهدید، در مطالعات خود نقش شبکه های عصبی مرتبط با یادگیری دفاعی را بررسی کرده است. پژوهش های این حوزه نشان می دهند رویدادهای دارای بار هیجانی می توانند توجه بیشتری جلب کنند و در شرایطی بهتر به خاطر سپرده شوند. …
