به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم «مهمان مامان» داریوش مهرجویی، یکی از نمونه‌های قابل توجه سینمای ایران در استفاده از غذا و سفره برای روایت مناسبات اجتماعی است؛ فیلمی که در آن کمبود اقتصادی نه به پایان رابطه‌های انسانی، بلکه بهانه‌ای برای شکل‌گیری هم‌سفرگی، مشارکت و حفظ کرامت خانواده تبدیل می‌شود.
در گزارشی با تیتر «غذا چگونه طبقه، جنسیت و هویت را در سینما روایت می‌کند؟» به این موضوع پرداخته‌ایم که غذا در سینمای ایران و جهان چگونه از یک عنصر روزمره فراتر می‌رود و به نشانه‌ای برای روایت طبقه، خانواده، هویت، قدرت و تغییرات اجتماعی تبدیل می‌شود.
یکی از نمونه‌های شاخص این رویکرد در سینمای ایران، فیلم «مهمان مامان» ساخته داریوش مهرجویی است؛ فیلمی که در ظاهر داستان ساده‌ای درباره آمدن مهمان به خانه یک خانواده کم‌درآمد دارد، اما در لایه اجتماعی خود، مسئله فقر، آبرو، همسایگی و همبستگی را از طریق یک سفره روایت می‌کند. …
