به گزارش ایسنا، شهریاری گفت: فضای جلسات مصالحه‌ای که خودش اداره می‌کند شباهت زیادی به فضای جلسه‌ای دارد که در فیلم دیده می‌شود. در این جلسات گاه وکلای کانون و افراد خیراندیش هم برای کمک به مصالحه حاضر می‌شوند و بر اساس آیین‌نامه، آخرین ملاقات‌های محکوم با نزدیکانش در زندان انجام می‌شود.
او فیلم را در به چالش کشیدن و نمایش بخشی از واقعیت‌های اجرای احکام موفق دانست و گفت: نگاه فیلم این نبوده که به مقررات صرف آیین دادرسی بپردازد. به همین دلیل برخی مبانی حقوقی در آن رعایت نشده است؛ برای نمونه حضور قاضی دادگاه در محل اجرا مرسوم نیست و قانون آن را پیش‌بینی نکرده و همچنین اعطای مهلت یا بخشش در این قالب با رویه موجود هم‌خوان نیست. شهریاری گفت: اگر فقط با نگاه حقوقی به فیلم نگاه نکنیم، می‌بینیم که اثر بیشتر به تجربه زیسته زندانیان و موضوع بزهکاری نظر دارد. …
