بازار مسکن ایران دیگر فقط با افزایش قیمت خانه روبه‌رو نیست؛ مسئله اصلی، فاصله‌ای است که میان درآمد خانوار و هزینه تأمین سرپناه ایجاد شده است. خرید خانه برای بخش بزرگی از جامعه به هدفی دور از دسترس تبدیل شده و مستأجران نیز هر سال سهم بیشتری از درآمد خود را صرف اجاره می‌کنند. در چنین بازاری، حتی خانوارهایی که درآمد ثابتی دارند، برای حفظ کیفیت زندگی ناچار به کوچک‌کردن محل سکونت، دورشدن از مراکز اشتغال یا زندگی در واحدهایی می‌شوند که با نیازهایشان تناسب ندارد.
مسئله فقط کمبود خانه نیست
برای فهم بحران مسکن، نباید تنها به تعداد واحدهای ساخته‌شده نگاه کرد. ممکن است در یک منطقه واحدهای مسکونی خالی وجود داشته باشد، اما قیمت آن‌ها با توان خرید خانوارهای متقاضی تناسب نداشته باشد. از طرف دیگر، خانه‌ای که در شهری دور از محل کار، حمل‌ونقل عمومی و خدمات ضروری ساخته می‌شود، لزوماً پاسخ‌گوی نیاز یک خانوار ساکن کلان‌شهر نیست. بنابراین، آنچه اهمیت دارد افزایش عرضه مؤثر است؛ یعنی ساخت مسکن در مکان مناسب، با قیمت قابل‌تحمل و متناسب با نیاز واقعی جامعه. …
