به گزارش تابناک؛ برخی ویروس ها می توانند با ایجاد عفونت پایدار، التهاب مزمن، تغییر در عملکرد سلول ها یا تضعیف سیستم ایمنی، خطر ابتلا به بعضی سرطان ها را افزایش دهند. البته ابتلا به این ویروس ها به معنای ابتلا به سرطان نیست و در بسیاری از موارد، عفونت بدون ایجاد سرطان برطرف یا برای مدت طولانی تحت کنترل سیستم ایمنی باقی می ماند.
ویروس ها برای تکثیر به سلول های میزبان وابسته هستند. برخی از آن ها در صورت ایجاد عفونت پایدار می توانند در روند رشد و تقسیم سلول ها اختلال ایجاد کنند یا با تغییر محیط سلولی، زمینه را برای سرطانی شدن سلول ها فراهم کنند. به این گروه، ویروس های سرطان زا یا آنکوژنیک گفته می شود. ویروس پاپیلومای انسانی؛ مهم ترین گروه
ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV از شناخته شده ترین ویروس های مرتبط با سرطان است. بیش از 200 نوع HPV شناسایی شده و برخی از انواع آن کم خطر و عامل ایجاد زگیل هستند، در حالی که گروهی از انواع پرخطر می توانند عفونت پایدار ایجاد کرده و در طول زمان به تغییرات پیش سرطانی و سرطان منجر شوند. …
