به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، ایران فقط با کم‌آبی، خشکی رودخانه‌ها و کاهش بارندگی روبه‌رو نیست. در بخش‌هایی از کشور، زمین نیز در حال فرورفتن است؛ پیامدی از سال‌ها برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی که می‌تواند زمین‌های کشاورزی را از چرخه تولید خارج کند، به خانه‌ها و زیرساخت‌ها آسیب بزند، مدارس را به تعطیلی بکشاند و بناهای تاریخی را در معرض خطر قرار دهد.
وقتی از فرونشست سالانه ۲۰، ۳۰ یا حتی بیش از ۴۰ سانتی‌متر در برخی مناطق ایران صحبت می‌کنیم، موضوع صرفاً پایین‌رفتن سطح زمین نیست. این اعداد از فشار سنگین بر منابع آب زیرزمینی و تغییر شکل لایه‌های زمین خبر می‌دهند؛ تغییری که در بسیاری از موارد، برخلاف خشکسالی، با بارندگی‌های بهتر یا حتی افزایش سطح آب زیرزمینی به‌طور کامل جبران نمی‌شود.
در رفسنجان، آینده کشاورزی و باغ‌های پسته به وضعیت آبخوان‌ها گره خورده است؛ در اصفهان، فرونشست به نگرانی درباره ایمنی مدارس، بناهای تاریخی و زیرساخت‌های شهری تبدیل شده؛ و در تهران، تمرکز جمعیت و تأسیسات حیاتی بر پهنه‌هایی که در معرض نشست زمین قرار دارند، ابعاد تازه‌ای به بحران داده است. …
