به گزارش گروه روانشناسی رکنا، پژوهش چه چیزی را دنبال کرد؟ مطالعه منتشر شده در ۷ اکتبر ۲۰۲۶ در Scientific Reports، از داده های سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ یک بررسی بزرگ در چین استفاده کرده است. در تحلیل، ۶۶۱۴ فرد حضور داشتند که در شروع، سارکوپنی احتمالی یا تایید شده نداشتند. طی پیگیری، ۱۰۶۷ نفر به پیامد ترکیبی مورد بررسی رسیدند.
احساس تنهایی و خواب ناآرام با دو پرسش از یک مقیاس نشانه های افسردگی سنجیده شد. در تحلیل تعدیل شده، هر دو نشانه با شانس آماری بالاتر پیامد ارتباط داشتند. برای افرادی که هر دو نشانه را داشتند، نسبت شانس در مقایسه با افراد فاقد هر دو، ۱٫۵۳ بود. این عدد را نباید به افزایش ۵۳ درصدی خطر واقعی ترجمه کرد؛ نسبت شانس و نسبت خطر یکسان نیستند.
نتیجه درباره مجموعه سارکوپنی احتمالی و تایید شده است، نه فقط موارد تایید شده. مطالعه نیز مشاهده ای است و ثابت نمی کند تنهایی یا خواب ناآرام علت مستقیم بیماری بوده اند. همچنین میزان بروز در این نمونه، آمار عمومی مردم ایران نیست. ارزش خبر در شناسایی یک ارتباط قابل توجه و نیاز به بررسی بیشتر است. تنهایی همیشه به معنای تنها زندگی کردن نیست …
