همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: درختان کهنسال ایران، پاسداران زنده و خاموش این فلات پرگهرند؛ ستون‌های سبزی که روزگار مجد و عظمت سلسله‌های باستانی، عبور فاتحان و شکوه فرهنگ ایرانی را به چشم دیده‌اند و چون نمادی از مقاومت و امید، همچنان ایستاده‌اند.
ثبت ملی اخیر یک درخت گردوی هزارساله در کوهپایه‌های استوار زاگرس لرستان، بار دیگر توجه دوستداران میراث طبیعی را به این شناسنامه‌های زنده و پرصلابت جلب کرد؛ درختی که پس از ۱۰ قرن هنوز بار می‌دهد و یادآور سخاوت و زایش ابدی این سرزمین است. گستره جغرافیای ایران، زیستگاه دیرینه‌ترین موجودات زنده خاورمیانه است؛ از سرو کهنسال ابرکوه که روزگاری سلسله‌های باستانی را زیسته تا چنارهای تناوری که نبض بازارها و روستاهای قدیمی در خنکای سایه‌شان تپیده است.
ثبت ملی این کهنسالان سبزپوش، تنها یک شماره‌گذاری میراثی نیست؛ پاسداشتی است از پیوند دیرین انسان با خاک و طبیعت. این گزارش، سفری است به پای تنه‌های قطور و شاخسارهای گره‌خورده برخی از کهن‌ترین درختان ثبت‌ملی‌شده ایران؛ ایستادگانی که قرن‌هاست بی‌کلام، تاریخ را برای ما روایت می‌کنند.
درخت گردوی سلسله (لرستان) …
