[علی دارابی] ایران و فرهنگ گفت‌وگو

در زمانه و جهان پرآشوب کنونی که جنگ جایگزین صلح و منازعه شده، جای گفت‌وگو را گرفته و ناامنی، بحران‌ها، مخاطرات طبیعی و پیامدهای فزاینده تغییرات اقلیمی، نه تنها زندگی جوامع که پیوندهای فرهنگی و استمرار میراث زنده آنان را با تهدید روبرو ساخته است، این «فرهنگ» است که می‌تواند به عنوان «زبان گفت‌وگو» در زمانه گسست، زمینه همدلی در هنگامه اختلاف و رشته‌ای برای حفظ پیوند میان ملت‌هایی باشد که تاریخ و میراث‌شان بسیار فراتر از مرزهای جغرافیایی و سیاسی امروز با یکدیگر تنیده شده است. 

در تعریف فرهنگ گفته شده است: «مجموعه‌ای پیچیده از دانش‌ها، باورها، هنرها، قوانین، اخلاقیات، عادات است و هر چه که فرد به عنوان عضوی از جامعه، از جامعه خویش فرا می‌گیرد». فرهنگ به وسیله فرایند جامعه پذیری، به نسل بعدی منتقل می‌شود، در حالی که ژنتیک به وسیله وراثت. 

در شاهنامه، اثر حماسی حکیم ابوالقاسم فردوسی، نزدیک به ۹۰ بیت درباره فرهنگ آمده است. در دیوان حافظ و آثار سعدی و بسیاری از شاعران بزرگ ایران و جهان نیز «فرهنگ» از جایگاه والایی برخوردار است.  …