نهال فرخی
محسن پاکنژاد از وزارت نفت رفت؛ درست زمانی که کشور برای تأمین هزینههایش به فروش نفت و بازگشت درآمد آن نیاز دارد. پزشکیان روز ۱۲ مهر استعفای او را پذیرفت و حمید بورد را سرپرست وزارتخانه کرد. توضیح رسمی، دلایل شخصی است؛ اما این تغییر در خلأ رخ نداده است. مناقشات فروش نفت، عملکرد تراستیها، پیگیریهای نظارتی و پرسشهای مربوط به وصول درآمدها، پیش از خروج وزیر فضای وزارتخانه را سنگین کرده بود. اما اکنون موضوع دولت فقط رفتن پاکنژاد نیست؛ بلکه دولتی است که باید بحران را مدیریت کند، اما همزمان برای حفظ وزرایش با فشار سیاسی روبهروست.
موضوع مهم در استعفای وزیر نفت شاید این باشد که وزارت نفت مسئول فروش نفت است، اما همه شرایط فروش را تعیین نمیکند. تحریم، محدودیت بانکی، خطر حملونقل، محاصره و وضعیت تنگه هرمز، محیط فعالیت این وزارتخانه را شکل میدهند. در چنین شرایطی محسن پاکنژاد درباره همه این متغیرها اختیار تصمیمگیری نداشت، اما مسئولیت تبعات این تصمیمها که در جای دیگری اتخاذ میشود، بر دوش او افتاد …














