گروه سیاسی- فخری سادات مسچی: در چنین شرایطی، تعداد تریبونها ممکن است زیاد باشد، اما «گفتوگو» کمتر شود. شبکههای اجتماعی هر روز امکان انتشار دیدگاههای بیشتری را فراهم میکنند، رسانهها روایتهای متعددی ارائه میدهند و سیاستمداران نیز از طریق حسابهای شخصی خود مستقیماً با مخاطبان حرف میزنند، اما همه اینها لزوما به معنای آن نیست که صاحبان دیدگاههای متفاوت، در یک فضای مشترک با یکدیگر مواجه میشوند.
سیاست فقط به نهادهایی برای تصمیمگیری نیاز ندارد، به نهادهایی هم نیاز دارد که پیش از تصمیمگیری، امکان شنیدن را فراهم کنند. حزب، دانشگاه، رسانه، انجمن صنفی، تشکل مدنی، مرکز فرهنگی و حتی یک سالن سخنرانی میتوانند چنین نقشی داشته باشند، به شرط آنکه قرار نباشد همه کسانی که وارد آن میشوند، از پیش یک حرف واحد داشته باشند.
حسینیهای که فقط یک ساختمان نبود …



![میکائیل عظیمی: نمیشود به روشهای قبل از فاجعه دی ایران را اداره کرد | بودجه، دم خروس شعارهای حاکمیت است [+فیلم] | انصاف نیوز](/news/u/2026-10-04/ensafnews-tl3co.jpg)








